Ekip, mevcut buzul döngüsünün nasıl ortaya çıktığı hakkında uzun süredir devam eden soruları cevaplamak için buz merkezlerindeki verileri kullandı. Ekip, 1.2 milyon yıl öncesine kadar, Dünya’nın buz çağlarının ortalama olarak her 40.000 yılda bir gelen ve giden daha ince ve daha küçük buzullardan oluştuğunu söylüyor.

Orta-Pleistosen Geçişinden sonra mevcut dünya, 100.000 yıllık daha soğuk ve daha uzun buzul döngüleri ile karakterize edildi. Bunlar 40k ve 100k dünyası olarak bilinir. Bazı teoriler, mevcut 100k dünyasının atmosferik karbondioksitteki uzun süreli düşüş nedeniyle ortaya çıktığını düşünüyor. Araştırmacılar, ortalama karbondioksit gösteren örneklerin 40k ve 100k dünyalarında nispeten sabit kaldığını belirledi. Araştırmacılar, karbondioksideki düşüşün 100k dünyaya yol açmamış olabileceğini söylerken, karbondioksit ve küresel sıcaklık arasında bir ilişki olduğunu söylüyorlar. Ekip, daha düşük buzul sıcaklıklarından daha sıcak buzul sıcaklıklarına geçiş için karbondioksit değişimlerinin gerekli olduğunu söylüyor.

Bugün atmosferdeki karbondioksit 400 ppm’in üzerinde, 40k dünya seviyesinden yaklaşık 100 ppm daha yüksek. Ekip, 2 milyon yılda görülmeyen karbondioksit seviyelerini gördüğümüzü belirtti. Bilim dünyasına göre, bugün dünyamızın bir analojisini görmek için, onu bulmak için 2 milyon yıl önce ötesine bakmalıyız.

Her şeyin plana göre gittiğini varsayarak, Mars 2020 rover’ı 2021 yılının ortalarında Kızıl Gezegene inecek ve uzay ajansının gezegeni en son keşfi başlayacak. Gezici, NASA’nın çabalarına ek yetenekler getiren, gezintinin astrolojiye odaklanmasını ve gezegenin eski geçmişinde mikrobiyal yaşam belirtileri aramasını sağlayan bir dizi yeni araç içermektedir.
Bugün daha önce yayınlanan bir çalışmada ayrıntılı olarak açıklandığı gibi, Mars’taki Jezero Crater, bir tür maden yatağı olan karbonatlarla dolu bir iç kısma sahiptir. Bu karbonatlar en azından Dünya’da  deniz kabuklarının ve fosilleşmeye yol açabilecek diğer nesnelerin parçasıdır, bundan sonra milyarlarca yıl hayatta kalırlar.

NASA’nın özel ilgi alanı, antik çağda mikrobiyal yaşam ile yaratılmış olan ve Dünya üzerinde bulunan kayalar olan stromatolitlerdir. Jezero Crater’in kıyı şeridinde, Mars’ın yüzey sularının tümü kaybolmadan önce bir zamanlar eski bir göl olan alanı çevreleyen benzer yapıların bulunması mümkündür.

NASA’ya göre, bu bölgelerden toplanan bazı örnekler gelecekteki görevlerin analizi için Dünya’ya geri gönderilebilir. Aynı zamanda, bu aynı birikintiler, Mars’ın su ile dolu bir gezegen olduğu zamandan bugünkü bildiğimiz tozlu çöle geçen geçişe ışık tutacaktır. Gezici iki yıl boyunca kraterin zeminini ve çevresindeki delta bölgesini inceleyerek geçirecek.

İçme suyundaki minik plastik parçaları bizler için sağlık riski oluşturuyor. Geçtiğimiz günlerde ise Dünya Sağlık Örgütü
bu konu hakkında bir rapor çıkardı;
Üretilen plastikler sonucu açığa çıkan milyarlarca minik parçalar doğaya karıştı.
Dünya Sağlık Örgütü’nden Maria Neira’nın raporunda yaptığı açıklamada,
“Mikroplastiklerin sağlığa etkileri hakkında acilen daha fazla bilgiye ihtiyacımız var,
çünkü her yerdeler – içme suyumuz dahil”.

Geçen yıl bir araştırma ekibi, şişelenmiş su örneklemesinin% 90’ının mikroskobik plastik lifler içerdiğini bildirdi;
Rapora göre, içme suyu çalışmaları, partiküllerin nasıl tanımlandığına dair çok değişkenlik gösteren, litrede 1.000 ila .
001 mikropartikül arasında değişen mikroplastik konsantrasyonları bulmuştur.

Sağlığa zararları araştırılırken, Dünya Sağlık Örgütü raporu, bu parçacıkları içmenin kimyasal, fiziksel ve enfeksiyonla
ilgili risklerine bakan son 50 çalışmayı anlattı.Mikroplastikler, alev geciktiriciler gibi yüksek konsantrasyonlarda
salınırsa organlara zarar verebilecek kimyasal maddeler içerir veya yaralanmalara yol açabilir.

Neira, “İçme suyundaki mikro plastiklerin mevcut seviyelerde sağlık riski oluşturduğu görülmedi” dedi.
“Ama daha fazlasını öğrenmemiz gerek.”