Model, söz konusu geçişlerin sayısı ve düğüm sıkıca çekilirken halat segmentlerinin büküldüğü yön de dahil olmak üzere birkaç temel özellik kullanır. Araştırmacılardan birine göre, bir düğüm arasındaki bu farklılıklar güçlü olup olmadıklarını belirler.

Yeni model, neredeyse aynı olan ve hangisinin daha iyi olduğunu belirleyen iki düğüme bakabileceğiniz anlamına gelir. Ekip, 2019 yılında geliştirilen gerilme veya basınca tepki olarak renk değiştiren gerilebilir lifler kullandı. Takım, özellikle en büyük stres veya basınç alanlarında, renginin değiştiğini bir lif çektiğinde gösterebildi.

Ekip, özel lifleri, trefoil ve sekiz rakamlı düğüm dahil olmak üzere çeşitli düğümleri bağlamak için kullandı. Her bir fiberi fotoğrafladılar, fiberin nerede değiştiğini sadece sıkıca çekmek için uygulanan kuvvetle not ettiler. Ekip, hangi basıncın özel liflerin rengiyle ilişkili olduğunu zaten biliyordu. Ekip, araştırmalarında çeşitli düğüm türlerini bağladı ve bazı ilginç veriler buldu.

Bir düğüm daha fazla tel geçişine ve daha fazla bükülme dalgalanmasına sahipse daha güçlüdür. Ekip, bir fiber segmenti bir geçişte sola döndürülür ve bir düğüm sıkıca çekilirken komşu bir geçişte sağa döndürülürse, bunun bükülme dalgalanmaları ve karşıt sürtünme oluşturup güç oluşturduğunu söyler. Algoritmadaki kurallar, ekibin bir düğüm türünün neden diğerinden daha güçlü olduğunu açıklamasına izin verir.

Kabak ve fasulye gibi birçok modern ürün, daha eski, daha yabani bitkilerin evcilleştirilmiş, dikkatlice ekili versiyonlarıdır. Herhangi bir bölgede yetiştirilen birincil mahsuller, yetiştirilen bitkilerin ve yerel tozlayıcıların tüm spektrumunu da içeren etki ile yerel ortama ve iklime uyarlanmıştır. Buğday, mısır ve pirinç gibi bazı mahsuller, bol verimleri ve çok sayıda insanı besleyebilmeleri nedeniyle büyük miktarlarda üretilmektedir.

Birçok ürün zamanla kayboldu ve insanların popülasyonları diğer mahsullere yöneldikçe belirsizliğe düştü. Bu değişiklikler yavaş gerçekleşir ve geçişin nedenleri büyük ölçüde zaman kaybedilir ve araştırmacıların çözmesi için bir gizem bırakır. Kayıp mahsullerin örnekleri, Amerika Birleşik Devletleri’nin doğusundaki mağaralarda tohum önbellekleri olarak bulundu.

Washington Üniversitesi’nden yapılan araştırmalar, Amerika’nın bu bölgesinde kaybolan, mısır baskın temel ürün haline gelmeden önce büyük toplulukları besleyebilecek ekinleri araştırdı. Bu konuyla ilgili en son, üniversitenin yardımcı arkeoloji profesörü Natalie Mueller’den geliyor.

Muller, çalışmalarının bir parçası olarak, dik knotweed ve kaz ayağı (esasen vahşi, modern karabuğday ve kinoa için ‘kayıp’ meslektaşları) olarak adlandırılan iki ekin, ayrı bir polikültür olarak birlikte yetiştirildiğinde daha fazla verim ürettiğini keşfetti. Bu tür büyüyen düzenleme ile, mahsuller modern evcilleştirilmiş meslektaşlarını gölgede bırakan ve geleneksel olarak yetiştirilen mısır mahsulleri ile aynı aralıkta gelen verimlere sahipti.

Mueller ayrıca sumpweed, maygrass ve küçük arpa gibi diğer mahsulleri yetiştirmeye çalıştı, ancak bu bitkiler için mahsul verimlerini tahmin edemedi. Deney, Amerikan yerlilerinin daha modern mahsul üretimi başlamadan önce nüfuslarını beslemek için kullanmış olabilecek büyüyen düzenleme türüne ışık tutuyor.

Ayın yaşam döngüsünün bir noktasında, manyetik alan ve onu yaratan ay dinamosu öldü. MIT bilim adamları, ay dinamosunun ölüm zamanını yaklaşık 1 milyar yıl öncesine sabitledi. Keşif ayrıca ay dinamosunu daha sonraki aşamalarında neyin sürüklediğine dair bir teoriyi de destekliyor. Bu teori çekirdek kristalleşmedir.

Bilim adamları, çekirdek kristalleştikçe, sıvı çekirdeğin elektrik yüklü sıvısının dinamoyu üretmek için kaldırma kuvvetiyle karıştırıldığını söylüyor. Ekip, aydaki manyetik alanın 1 ila 1,5 milyar yıl önce bir yerde bittiğini keşfettiklerini ve bunun Dünya benzeri bir şekilde güçlendirildiğini söylüyor.

Ekip, manyetik alanın ne zaman sona erdiğini anlayarak, ay dinamosuna neyin neden olduğunu anlayabileceğinizi söylüyor, çünkü nasıl üretildiğine dair tüm teorilerin farklı ömürleri vardı. Ekip, Apollo döneminde astronotlar tarafından toplanan ay kaya örneklerine baktı. Ayın yaşam döngüsünün başlarında ortaya çıkan kayalarda, ayın manyetik alanına hizalanmış mikroskobik taneler vardı ve bu alanın bir kaydı korunuyordu.

Ekip, son 3 milyar yıllık ay tarihinin bir gizem olduğunu söylüyor, çünkü çok az kaya kaydı var. Bilim adamları, yaklaşık bir milyar yıl önce, kayayı eriten ve eski manyetik kayıtların çoğunun kaybedildiği bir şeyde yeniden kaynak yapan ay ile büyük bir etki olduğuna inanıyorlar. Darbeden sonraki kayalar, manyetik alan olmadığını gösteren rastgele yöne sahiptir. Kayaçların radyometrik tarihlendirmesi, manyetik alanın ne zaman bittiği hakkında bir fikir verdi.

Ekip, manyetik alanların görünmez olduğunu, ancak galaksinin evrimini etkileyebileceğini söylüyor. Ekip, bilim adamlarının yerçekiminin galaktik yapıları nasıl etkilediğine dair “oldukça iyi bir anlayışa” sahip olmalarına rağmen, manyetik alanların oynadığı rolü öğrenmeye yeni başladıklarına işaret ediyor. Sarmal gökadalardaki manyetik alan, tüm galaksideki sarmal kollarla 24.000 ışıkyılı boyunca uzanır.

Bilim adamları, sarmal gökada NGC 1068 veya M77’nin kolları boyunca manyetik alanları ölçer. Alanlar, döner sarmal kolları yakından takip eden düzeneği olarak gösterilmiştir. Yıldız oluşumuyla manyetik alanın hizalanması, spiral şekli oluşturan yerçekimi kuvvetlerinin de manyetik alanı sıkıştırdığı anlamına gelir. Ekip, hizalamanın, silahların “yoğunluk dalgası teorisi” olarak bilinen spiral şekillerine nasıl zorlandığına dair önde gelen bir teoriyi desteklediğini belirtti.

Galaxy M77, Cetus takımyıldızında Dünya’dan 47 milyon ışıkyılı uzaklıkta. Merkezinde, Samanyolu galaksisinin ortasındaki kara delikten iki kat daha aktif olduğu söylenen aktif bir süper kütleli kara deliğe sahip. M77’nin kolları toz, gaz ve yoğun yıldız oluşum alanlarıyla doludur.

Kızılötesi gözlemleri kullanarak ekip, manyetik alanların yeni doğan yıldızlarla dolu spiral kolları yakından takip ettiğini belirleyebildi. Bu yoğunluk dalgası teorisini yakından destekliyor. Bu teori, kollardaki gaz ve yıldızların bir fan üzerindeki bıçaklar gibi yerlerine sabitlenmemiş olduğunu gösteriyor. Aksine, malzeme, yerçekimi sıkıştırırken kollar boyunca hareket eder.

Bilim adamları, bir pulsarın büyüklüğü ve kütlesinin ilk kesin ve güvenilir ölçümlerini elde etmek ve yüzeyindeki ilk sıcak nokta haritasını almak için NICER’i kullandılar. NASA’nın ölçtüğü pulsar, kısa bir süre için J0030 olarak bilinen J0030 + 0451’dir. Balık takımyıldızında yaklaşık 1100 ışıkyılı uzaklıkta, izole edilmiş bir alanda yer almaktadır.

NICER, pulsarın ağırlığını ve oranlarını ölçerken, Pulsar’ın yüzeyindeki milyon derecelik sıcak noktaların şekillerinin ve konumlarının başlangıçta düşünülenden daha garip olduğunu ortaya koydu. Ekip, J0030’un saniyede 205 kez döndüğünü buldu. Temmuz 2017’den Aralık 2018’e kadar olan gözlemler, iki grup bilim insanının, bağımsız yöntemleri kullanarak bağımsız noktaları haritalamalarını ve kütle ve boyut için benzer sonuçları bir araya getirmelerini sağladı.

Bir grup, pulsarın Güneş kütlesinin yaklaşık 1.3 katı ve sadece 15.8 mil olduğunu buldu. İkinci takım, pulsarın Güneş kütlesinin yaklaşık 1.4 katı ve 16.3 mil genişliğinde olduğunu belirledi. Bir pulsar öylesine yoğundur ki, yarattığı yerçekimi, yakınlardaki uzay-zamanda bir trambolin üzerindeki bir bowling topunun yüzeyi gereceği şekilde çözer.

Ekip, uzay-zamanın bükülmesinden kaynaklanan bozulmanın, görüşümüze göre büküldüğünü ve yönlendirildiğini, yıldızın olduğundan daha büyük görünmesini sağlıyor. Gözlemler sıcak noktaları, küçük ve dairesel bir tane ve uzun ve hilal şeklinde bir tane içerdiğini ortaya çıkardı. Teorik tahminler, sıcak nokta konumlarının ve şekillerinin değişebileceğini öne sürdü. Bu çalışma bu yüzey özelliklerini haritalayan ilk kişidir.

Ekibin geliştirdiği yeni sünger, 10 dakika içinde petrol mikro hurdalarının% 90’ını atıksudan uzaklaştırabilir. Ekip, sünger kullanıldığında, yağın adsorpsiyon adı verilen bir işlemle yüzeylerini ince bir film gibi kapladığını söylüyor. Kullanımdan sonra, sünger, yağı süngerden çıkarmak için bir çözücü ile işlemden geçirilebilir. Yağ geri dönüştürülebilir ve sünger tekrar kullanılabilir.

Yeni sünger, süngerin ilk tekrarından biraz daha az verimli olan ikinci nesil bir cihazdır. İlk sünger yağın% 95’ini kaldırabilir ancak üç saat sürmesi gerekiyordu. Yeni sünger kirlenmenin sadece% 90’ını temizliyor, ancak on dakikalık zaman dilimi endüstride yararlı. Yeni sünger aynı zamanda önceki versiyondan daha geniş bir pH aralığında çalışmaktadır.

Bilim adamları, orijinal süngerde küçük su damlacıklarını atık sudan ayırmak için poliüretan köpükler kullandılar. Gözenek boyutu ayarlandı ve suyun akmasına izin verirken yağ damlacıklarını çeken ve yakalayan bir sünger tasarımı için yüzey alanı oluşturuldu. İkinci nesil süngerden bu tasarımın iyileştirilmesi, minik nanokristal silikon eklenmesiyle gerçekleşti.

Bu parçacıklar, süngerin, kritik yüzey enerjisi denilen bir işlem olarak gözeneklerin yüzeylerinde bir kaplama olarak yağ damlacıklarını yakalamasını ve tutmasını sağladı. Kritik yüzey enerjisi, yağ damlacıklarının sıkıca tutulması için manipüle edildi. Gelecekte, ekip süngerleri, bakterileri tuzlu sudan çıkarmak ve diğer kirlilik türlerini tedavi etmek gibi diğer görevleri yerine getirmek için kullanmayı umuyor.

Bilim adamları, Rice’ta geliştirilen motorlu moleküllerin dakikalar içinde antibiyotiğe dirençli mikropların öldürülmesinde etkili olduğunu göstermiştir. Moleküler sondajların etkili olduğu bakterilerin 2050 yılına kadar yılda 10 milyon kadar insan öldürdüğü ve herhangi bir tedaviye cevap vermediği tahmin edilmektedir.

Ekibin yaptığı küçük motorlar bakterileri hedef alıyor ve bir kez ışıkla aktive olduklarında, bakterilerin dış katmanlarını oyuyorlar. Bakterilerin, matkapla yapılan deliklerden geçtikten sonra tekrar etkili olmaya dirençli antibiyotikler.

Moleküler matkaplar ışıkla aktive edildiğinde saniyede 3 milyon devirde dönmesi istenebilen paddlel moleküllerdir. Testlerde, moleküllerin Klebsiella pneumoniae’yi birkaç dakika içinde öldürmede etkili olduğu kanıtlandı. Bilim adamları, bakterilerin moleküler matkaplara karşı savunmanın bir yolu olmadığını çünkü kimyasal bir etki değil mekanik bir hareket olduğunu söylüyorlar.

Ekip, motorların, bakteri direnç gösterdiği antibakteriyel bir ilaç olan K. pneumonia’nın meropenem duyarlılığını arttırdığını söylüyor. Yeni tekniği kullanarak, ilaç hücre duvarından geçebilir. Ekip daha önce etkisiz antibiyotiklere yeni bir soluk aldığını söylüyor. Bakteriyel kolonilerde, az miktarda nanomakin konsantrasyonuyla hedeflenen hücrelerin % 17‘sine kadar öldürdüler. Bu oran meropenem ilavesiyle % 65‘e yükseldi. Motorları ve antibiyotikleri dengeledikten sonra, ekip bakterilerin % 94‘ünü öldürdü.

Ekip, videodaki gölge ve geometriyi gözlemlemek ve ışığın bu videoyu yeniden oluşturmak için ışığın taşınması olarak bilinen bir sahnede nasıl hareket ettiğini tahmin etmek için bir algoritma kullanır. Sistem, gizli videoyu gözlemlenen gölgelerden tahmin edebilir ve canlı aksiyon performansı siluetini yeniden yapılandırabilir.

Teknoloji sayısız durumda faydalı olma potansiyeline sahiptir. Köşelerin gerisinde ne olduğunu daha iyi anlamalarını sağlamak için kendi kendini süren arabaları geliştirmek için kullanılabilir. Huzurevleri, teknolojiyi evde yaşayanların güvenliğini artırmak için kullanabilir.

MIT’in tekniği pasiftir ve sahneye lazer veya başka müdahaleler gerektirmez. Şu anda, videonun işlenmesi yaklaşık iki saat sürüyor. Ekip, sonuçta, çoklu uygulamalar için geleneksel bir site hattında olmayan sahneleri yeniden oluşturmak için kullanılabileceğini düşünüyor. Ekip, gözlenen alandaki karışıklıktan, gölgeler gibi vurgulayıcı ve dolaylı aydınlatma işaretlerini kullanır.

Dağınıklığın, bazı ışık ışınlarını engelleyerek ancak diğerlerinin geçmesine izin vererek bir iğne deliği kamerası gibi davrandığı söylenir. Bunlar, çarptıkları her yerde çevrenin resmini çizer. Ekibin geliştirdiği algoritma, bu ışık ipuçlarını anlamlandırabilir ve gizli sahnedeki aktiviteyi ortaya koyarak insanların anlayabileceği bir videoyu geri kazanabilir. Ekip gelecekte videonun çözünürlüğünü iyileştirmek ve videoyu kontrolsüz bir ortamda test etmek istiyor.

ClearSpace-1 misyonu, nesnenin etkin olmadığını ve düşük Dünya yörüngesinde bulunduğunu söyleyen ESA’nın sahip olduğu bir uzay molozunu hedefleyecektir. Başarılı olduğunu varsayarak, misyon uzay çöpünü yörüngeden çıkarmak için kullanılabilecek teknolojileri göstererek, gelecekteki görevlerin alanı temizlemesinin önünü açacak.

Binlerce aktif ve ölü uydu şu anda gezegenimizin yörüngesinde, daha fazla kurum ve milletin uydu ve uzay aracı fırlatmasıyla gelecek yıllarda büyümesi beklenen bir sorun. Bu enkazın bir takım nedenlerden dolayı problemli olduğu, bunun en azının gelecekteki açılışlara ve aktif uydular için oluşturduğu tehlike olmadığıdır.

ESA Genel Müdürü Jan Wörner, konunun perspektife girmesine yardımcı olarak şunları belirtti:

Açık denizlerde yelken açmanın ne kadar tehlikeli olacağını hayal edin, eğer tarihte kaybedilen tüm gemiler hala suyun üzerinde olduğunu varsayıyorsak. Yörüngedeki mevcut durum budur ve devam etmesine izin verilemez. ESA’nın Üye Devletleri bu yeni misyona güçlü destek verdiler ve bu da gelecekte yeni temel ticari hizmetlerin geleceğine de işaret ediyor.

Hem NASA hem de ESA, “yörünge ortamını stabilize etmek için” büyük uzay molozlarının kaldırılması gerektiği konusunda hemfikirdir. ”Bunun nedeni, büyük uzay molozlarının bir noktada çarpışmalara neden olarak parçaların parçalanmasına ve parçalanmasına neden olmasıdır. Bu çarpışmalar, daha fazla, ancak daha küçük olsa da, artan çöp kütlesine katılan enkazların oluşmasına neden olmaktadır.

ESA, 2025 için ClearSpace-1 görevini planladı.

Yeni malzeme, hepsi benzersiz özelliklere sahip üç bileşenin bir karışımı kullanılarak oluşturuldu. Karışım, biri endüktif ısı için diğeri de güçlü manyetik çekime sahip iki tip manyetik parçacık içerir. Üçüncüsü, çeşitli şekillerin yerine kilitlenmesine yardımcı olan şekil hafızalı bir polimerdir.

Sonuçta ortaya çıkan malzeme, bileşenlerin tüm güçlerini tek bir sistemde birleştiren ilk malzemedir. Sistem kilitlenebilir ve geri dönüşümlü olan hızlı ve yeniden programlanabilir şekil değişikliklerini yapabilir. Araştırmacılar, malzemeyi neodim demir bor ve demir oksit parçacıklarını bir şekil hafızalı polimer karışımına dağıtarak dağıtmaya başladılar. Parçacıklar tamamen dahil edildiğinde, araştırmacılar, malzemenin bir dizi uygulamada nasıl performans gösterdiğini değerlendirmek üzere tasarlanan karışımı çeşitli nesnelere kalıpladılar.

Ekip, polimer karışımının t şeklindeki bir kalıbından bir kıskaç tırnağı yarattı. Yüksek frekanslı, salınan bir manyetik alanın uygulanması, demir oksit parçacıklarının tutucunun tamamını ısıtmasına ve ısıtmasına neden olmuştur. Bu sıcaklık artışı polimerin yumuşamasına ve esnekleşmesine neden oldu. İkinci bir alan daha sonra kıskaç pençelerinin açılıp kapanmasına neden oldu.

Şekil değiştirme işlemi baştan sona sadece birkaç saniye sürer. Malzemenin kilitli durumdaki kuvveti, kıskacın ağırlığının nesnelerinin 1000 katı kadar kaldırılmasını sağlamak için yeterlidir. Diğer uygulamalar test edildi ve ileride daha fazla test yapılacak.