Bilim adamları keşfin ardından şu anki gezegen oluşumu anlayışını yeniden düşünmek zorundalar. Mevcut teoriler, zaman geçtikçe, bir diskteki gazın ya gezegenlere dahil edildiğini ya da merkezi yıldızdan gelen radyasyon basıncıyla üflendiğini söylüyor. Sonunda, yıldız gezegenler ve tozlu bir enkaz diski ile çevrili.

Tozlu disk gezegen oluşumunun neredeyse bittiğini gösterir. Bilim adamları bazı enkaz disklerinin hala bir miktar gaz içerdiğini söylüyor. Bu gaz yeterince uzun kalırsa, enkaz diskleri ve gezegensel tohumlar Jüpiter gibi gaz devlerini geliştirmek için yeterli zamana ve malzemeye sahip olabilir.

49 Ceti civarında ekip atomik karbon gazını keşfetti. Diğer radyo teleskoplarıyla gözlem yaptıktan sonra, ekip ALMA’yı kullandı ve yıldızın etrafındaki diskin daha önce tahmin edilenden yaklaşık on kat daha fazla gaza sahip olduğunu buldu. Ekip, yıldızın, herhangi bir astronomik nesnede karbon türünün ilk tespiti olan 13C adlı nadir bir karbon formuna sahip olduğunu öğrendi.

Gazın kökeni bir gizemdir, ancak iki önde gelen olasılık vardır. Birincisi, gazın, gezegen oluşumunun son aşamasında dağılma sürecinden kurtulan bir kalıntıdır. Diğer olasılık, gazın kuyrukluyıldızlar gibi küçük cisimlerin çarpışmasıyla salınmasıdır. Bununla birlikte, yıldızın etrafındaki gaz miktarı, mevcut teorilere uymak için çok fazladır.

Ekip, bunun oluşum tarihine ve doğal olarak oluşan bir kuyruklu yıldız patlamasının tükenmesine dair en eksiksiz ve ayrıntılı gözlem olduğunu söylüyor. Bilim adamları Tony Farnham, kuyruklu yıldızların güneşin yörüngesinde TESS’in görüş alanından geçtiğini söylüyor. 2018 yılının sonlarında, 46P / Wirtanen takım için yüksek öncelikli bir hedefti ve TESS görüntülerinde görünümünü ne öğrenebileceklerini görmek için bir test davası olarak kullanmaya karar verdiler.

Normal kuyruklu yıldız aktivitesi, güneş ışığını yüzey çekirdeğinin yakınında buharlaştırmak suretiyle tahrik edilir ve dışarı çıkan gazlar, koma oluşturmak için kuyruklu yıldızın çekirdeğindeki tozu çeker. Kuyruklu yıldızların, kuyruklu yıldızın etkinliğini önemli ölçüde ve geçici olarak artırabilecek kendiliğinden patlamaları olduğu da bilinmektedir. Ekip, bu patlamalara neyin yol açtığını bilmediğini söylüyor, ancak yüzeyindeki koşullarla ilgili oldukları düşünülüyor.

Varsayılan tetikleyiciler arasında, bir ısı dalgacının yüksek derecede uçucu buzların cebine nüfuz ettiği termal bir olay bulunur. Patlama davranışını, özellikle erken parlatma aşamalarında yakalamak zordur, ancak görüntüler kuyruklu yıldızın daha iyi anlaşılmasına yardımcı olabilir. Kuyruklu yıldız için Dünya’ya en yakın yaklaşım 16 Aralık 2018’de geldi.

TESS’in yakaladığı patlama, 26 Eylül 2018’de başlayan yaklaşımında daha erken gerçekleşti. Aydınlanma, iki saatte bir saat boyunca parıldama ve ardından sekiz saat daha parlak olan daha kademeli ikinci aşamada gerçekleşti. Kuyrukluyıldızın en parlak aşamasından sonra normale dönmesi iki hafta daha sürdü.

Ekip, gaz devinin yıldızı yakın mesafeden yuvarladığını ve yakın yörüngenin gezegenin atmosferinin yıldızın etrafında bir gaz diski oluşturmak üzere soyulmasına neden olduğunu söylüyor. Araştırmacı Boris Gänsicke’ye göre güneş sisteminin keşfi tesadüfen oldu. Ekip, Sloan Dijital Gökyüzü Araştırması tarafından gözlemlenen ve diğerlerine benzemeyen bir tane olan yaklaşık 7.000 beyaz cüce yıldızını denetliyordu.

Ekip başlangıçta bu güneş sistemindeki ve beyaz cücelerin etrafındaki farkın yörüngedeki gezegen kalıntılarından kaynaklanabileceğini belirtti. Söz konusu beyaz cüce yıldızı WDJ0914 + 1914 olarak adlandırılıyor. ESO VLT’deki X-shooter aletini kullanarak ekip, yıldızdan gelmek yerine beyaz cüceye dönen bir gaz diskinde hidrojen, oksijen ve kükürt varlığını doğrulayan izleme gözlemleri yaptı.

Ekip, bu tür bir disk yapmanın tek yolunun dev bir gezegenin buharlaşmasından kaynaklandığını anlamanın birkaç hafta sürdüğünü söylüyor. Ekip, tespit edilen hidrojen, oksijen ve kükürt miktarlarının, Neptün ve Uranüs gibi buz gibi derin gezegenlerin atmosferik katmanlarında bulunanlara benzer olduğunu söyledi. Ekip, eğer bu gezegenler sıcak bir beyaz cüce yıldızına yaklaşıyorlarsa, yıldızın aşırı ultraviyole ışınımının dış katmanlarını keseceğini ve bu gazın bir kısmının beyaz cüce yıldızına yapışan bir diske dönüşeceğini söylüyor.