LM-5, ZM-5 ve Changzheng 5 olarak da bilinen Uzun Mart 5, 55.000 kiloluk yükler için tasarlandı ve kabaca ABD’de kullanılan Delta IV Ağır roketine benzedi. Dört hidrofor tasarımı, toplam 2.200.000 kilo itme için hipergolik olmayan sıvı roket itici gazları kullanıyor.

Üretim 2007 yılında başladı, ancak gecikmeler roketin ilk gerçek uçuşunun 2016’ya kadar olmadığı anlamına geliyordu. Bununla birlikte, 2017 yılının ortasında ikinci bir uçuşun, ilk aşama motorlarından birinde bir anomali sonrasında başarısız olduğu açıklandı.

Bu, Çin’in uzay, zihin için yol haritasını yavaşlatmadı. Ülke, ay yüzeyinden numune toplamak ve daha sonra bunları başarıyla Dünya’ya geri döndürmek amacıyla 2020’de Ay’a insansız bir misyon gerçekleştirmeyi hedefliyor. 2030’larda bir zaman için Ay’a insanlı bir görev yapılması planlanıyor.

O zamanlar arasında Çin kendi uzay istasyonunu planlıyor. Çin büyük modüler uzay istasyonunun kabaca Uluslararası Uzay İstasyonu (ISS) kütlesinin beşte biri olması ve Low Earth yörüngesini işgal etmesi bekleniyor. Modüler tasarımda, her ikisi de Wentian ve Mengtian olmak üzere iki laboratuvar tarafından çevrelenmiş, öncelikle Tianhe adlı merkezi bir servis modülü olan parçalar halinde inşa edilecek. Tianhe’de üç yerleştirme portu ve bir EVA kapağı bulunacak.

Çin, 2022’de uzay istasyonunu konuşlandırmaya başlamayı umuyor ve sonunda üç mürettebat üyesi orada yaşıyor. ISS’de olduğu gibi, ikmal görevleri için kullanılan robot kargo gemileri olacak.

Ancak ondan önce, Çin’in Uzun 5 Mart roketini düzeltmesi gerekiyor. Bugünkü lansman, Çin’in güney Hainan Eyaletindeki Wenchang Uzay Lansman Merkezi’nden Shijian-20 uydusunu taşıyan Pekin saatiyle 20: 45’te patladı. Uydu yaklaşık 36 dakika sonra yörüngeye ulaştı.

Programın ardından, Çin’in Mars Global Uzaktan Algılama Yörüngesi ve Küçük Rover’ı başlatmayı umduğu Temmuz 2020’de dördüncü bir lansman var. Bu roketin ilk kez bir TMI ya da Mars-Mars enjeksiyon yörüngesine bir şey yerleştirmesi olacak. Yılın ilerleyen saatlerinde Çin, uçuşa yeni bir mürettebat uzay aracı tasarımı denemeyi umuyor.

Mars’taki şu anki geziciler, son zamanlarda Merak, çoğunlukla yolu belirleyen NASA’nın Jet Tahrik Laboratuvarı’na (JPL) dayanıyor. Mars 2020 gezgini için amaç, seyahat eden bilim laboratuvarını daha kendi kendine yeterli kılmaktı.

Bu, daha yüksek çözünürlüklü renkli navigasyon kameraları ile birlikte hareket ederken karşılaştığı engellere ve karşılaştığı diğer sorunlara daha hızlı yanıt vermesi gereken otomatik navigasyon yazılımını içerir. Bunlar da daha geniş bir görüş alanına sahiptir ve harita oluşturmak için bilgileri ekstra bir bilgisayara aktarabilir. Yeryüzündeki ekipler hala rotayı belirlerken, yeni gezici yardım beklemeden daha iyi tamamlayabilmelidir.

Amaç, Mars’ta günde ortalama 650 fite ulaşmak. Bu çok fazla görünmese de, gerçekte 702 fit olan Fırsat gezgini tarafından elde edilen tek bir günde sürüş için mevcut rekorlara yaklaşıyor. Buna karşılık, bu hafta yapılan JPL’deki testler çok daha az mesafe içeriyordu. On saat boyunca, Mars 2020 gezgini 3 ayak artışlarla yön verebileceğini, dönebileceğini ve sürülebileceğini gösterdi. NASA, gezginin de eğimleri idare edebileceğini göstermek için bir dizi küçük rampa kurmuştu.

Bunu yaparken, gezicideki ilk enstrümanlardan biri de aktifti. Mars’ın Yeraltı Yüzey Deneyleri için Radar Görüntüleyici (RIMFAX), kırmızı gezegenin yüzeyinin altında neler olup bittiğini analiz etmek için malzemeye bağlı olarak 30 feet’ten daha büyük derinliklerde kullanılacak. Rover’ın arkasına alçak olarak monte edilmiştir ve NASA bilim adamlarının herhangi bir buz veya su kanıtını tespit etmelerine yardımcı olacaktır.

Test sürüşü nispeten kısa sürelerde olabilir, ancak Mars 2020 gezgini Dünya’da bunu yapabilirse, Mars’ın düşük yerçekimi sorun olmamalıdır. Gerçekten de, NASA’nın JPL ekibi sonuçlardan o kadar emindir ki, bir sonraki sefer gezici kendi gücüyle hareket ettiğinde, aslında Mars’ta olduğu zaman olmalıdır. Her şey planlanırsa, lansman 2020 Temmuz veya Ağustos aylarında gerçekleşecek ve uzun bir yolculuk Şubat 2021’in ortasına inecek. Gezici üzerinde piggybacking, kırmızı gezegeni yukarıdan görmek için tasarlanmış yeni bir helikopter olacak.

Basitçe söylemek gerekirse, bir toz kulesi Dünya’daki bir kasırgaya biraz benzemektedir; NASA, onları çevreleyen sıradan tozdan daha yüksek rakımlara tırmanan tozlarla dolu devasa boğma bulutları kuleleri olarak tanımlıyor. Bu yoğun toz kuleleri, Mars’ta normal çevre koşullarında oluşabilir, ancak küresel bir fırtınada daha yaygındır.
Kasırgaların aksine, bu toz kuleleri gerçekten büyüktür. Yer seviyesinde, NASA Rhode Island kadar geniş olduklarını ve sonunda yaklaşık 50 mil yüksekliğe tırmandıklarını söylüyor. Toz kulesinin üst kısmı, tüm Amerika Birleşik Devletleri’nden daha geniş olan gezegenin yüzeyinin yaklaşık 35 mil yukarısında bir toz tabakası üreten Nevada kadar geniş olabilir.

NASA’nın Mars Reconnaissance Orbiter’ı bu toz fırtınasını izleyebiliyor. Uzay ajansı geçen yılın küresel fırtınası sırasında olağandışı bir şey olduğunu biliyor. NASA’ya göre, genellikle bir gün yaklaşık bir gün kuleyi geri almak için toz alıyor; Bununla birlikte, geçen yılki fırtınada sürekli olarak kuleler oluşmuş ve bazı kuleler üç haftadan daha uzun bir süre sürmüştür.

Bilim adamları, geçen yılki toz aktivitesini şaşırtıcı bir şekilde adlandırıyor, özellikle de bu toz kulelerinin, gezegenin ince atmosferinde malzeme çeken asansörlere benzer bir şey olma potansiyeli. Bu işlem atmosfere az miktarda su buharı çekebilir ve ayrıca Mars’ın tüm göllerini ve nehirlerini nasıl kaybettiğini açıklamaya yardımcı olabilir.

Romoser’in iddiasına karşı yapılan tepki hızlı ve sert oldu. NASA bile Romoser’in bulgularını desteklemenin bir kanıtı olmadığını söyledi. Belirtilen entomolog o zamandan beri iddialarından uzaklaştı ve Ohio Üniversitesi artık konuyla ilgili medyaya katılmak istemediğini belirtti. Üniversite, Romoser’in bu iddiaları yaptığı basın açıklamasını yaptı.

Basın bültenini üniversite web sitesinden çekmenin yanı sıra, sürüm EurekaAlert gibi diğer sitelerden de kaldırıldı. Oregon Eyalet Üniversitesi’nden biyoloji profesörü David Maddison, Romoser’in bulgularına katılmıyordu. Maddison, Romoser’in gördüklerinin, insanları rastgele uyaranlarda kalıp görmeye yönlendiren bir pareidolia örneği olabileceğini belirtti. Maddison, böcekler konusunda özellikle pareidolia’ya sahip olduğunu, özellikle de on yıllarca dünyayı toplayan böceklerden bahsetti. Maddison, Romoser’in “tamamen inandırıcı” olmadığını belirten basın bültenindeki görüntüleri arayacak kadar ileri gitti. NASA, Mars’ta bu tür yaşamı desteklemek için yeterli oksijen bulunmadığına dair iddiaları desteklemek için hiçbir bilimsel verinin olmadığını söyledi. Romoser’in iddiasıyla ilgili olarak herhangi bir sonuç çıkıp çıkmayacağı belli değil.

Her şeyin plana göre gittiğini varsayarak, Mars 2020 rover’ı 2021 yılının ortalarında Kızıl Gezegene inecek ve uzay ajansının gezegeni en son keşfi başlayacak. Gezici, NASA’nın çabalarına ek yetenekler getiren, gezintinin astrolojiye odaklanmasını ve gezegenin eski geçmişinde mikrobiyal yaşam belirtileri aramasını sağlayan bir dizi yeni araç içermektedir.
Bugün daha önce yayınlanan bir çalışmada ayrıntılı olarak açıklandığı gibi, Mars’taki Jezero Crater, bir tür maden yatağı olan karbonatlarla dolu bir iç kısma sahiptir. Bu karbonatlar en azından Dünya’da  deniz kabuklarının ve fosilleşmeye yol açabilecek diğer nesnelerin parçasıdır, bundan sonra milyarlarca yıl hayatta kalırlar.

NASA’nın özel ilgi alanı, antik çağda mikrobiyal yaşam ile yaratılmış olan ve Dünya üzerinde bulunan kayalar olan stromatolitlerdir. Jezero Crater’in kıyı şeridinde, Mars’ın yüzey sularının tümü kaybolmadan önce bir zamanlar eski bir göl olan alanı çevreleyen benzer yapıların bulunması mümkündür.

NASA’ya göre, bu bölgelerden toplanan bazı örnekler gelecekteki görevlerin analizi için Dünya’ya geri gönderilebilir. Aynı zamanda, bu aynı birikintiler, Mars’ın su ile dolu bir gezegen olduğu zamandan bugünkü bildiğimiz tozlu çöle geçen geçişe ışık tutacaktır. Gezici iki yıl boyunca kraterin zeminini ve çevresindeki delta bölgesini inceleyerek geçirecek.

Merak, altı yıl önce gezegene indiğinden beri özel bir araç olan Mars’taki SAM (SAM) aracıyla özel bir araç kullanarak gaz moleküllerinin dengesini izliyor. Bu, geziciye ve bilim insanlarına, geri dönüş verileriyle uğraşıyorlar. İncelemeye tabi tutulan üç martian yıllık mevsimsel değişiklik. Şimdi onları şaşırtan şey, ne kadar oksijen seviyesinin dalgalandığı.

Dünyadaki Mars gibi, Mars’ta atmosferini değiştiren hava basıncı değişiklikleri var. Örneğin Mars kışı boyunca, gezegenin kutuplarında karbondioksit donuyor: hava dengesini dengelemek için hava basıncını düşüren genel basınç gibi. Karbon dioksit tekrar buharlaştığında, ilkbahar ve yaz aylarında tersine döner.

Bilim adamlarının bu değişimler sırasında görmeyi beklediği şey, katılan her bir gaz için oranlarda tutarlı ve öngörülebilir bir değişiklik oldu. Nitrojen ve argon için bu doğru olsa da, karbondioksit seviyelerine göre oksijen oksijenin bir dışlayıcı olduğunu kanıtlamıştır.

Gizemli bir şekilde, ilkbahar ve yaz aylarında, Mars havası yüzde 30’a kadar yükseliyor. Düşme sırasında tekrar normal öngörülen seviyelere düşer. Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden NASAonns Lonnie Shekhtman, “Bu desen her bahar tekrarlandı,” diyor.

SAM’ı kontrol ettikten sonra, NASA’nın ekibi, büyük boyuttaki değişimi açıklamak için potansiyel teoriler bulmaya çalıştı. Oksijeni parçalamak ve serbest bırakmak için yeterli su yok ve karbondioksit bozuluyor. Benzer şekilde, güneş ışınımı, oksijeni atomlara parçalamak ve uzaya üflemesini sağlamak için çok yavaş hareket eder.

Alaylı bir şekilde, oksijen değişimlerinin yanı sıra metan seviyelerinde mevsimsel değişimlerle birlikte olduğu görülmekte ve bilim adamları, ikisinin birbirine bağlanabileceğini teori yapmaktadır. Goddard’da gezegen bilimci olan ve yeni araştırmalara öncülük eden Fact Melissa Trainer, açıklıyor. “Henüz hesaba katamayacağımız bir kimyasal kaynak ve havuz olmalı.” Tam olarak, bu bağlantının ne olabileceği kesin değildir. Elbette biyolojik aktivite, bir metan ve oksijen kaynağı olacaktır, ancak Mars’taki herhangi bir biyolojik faaliyetin “ikna edici kanıtı” bulunmadığını belirtti, Shekhtman.

Bu araçlar olmadan, tüm ekip istediklerini yapabilir. Bir sonraki NASA’nın Mars misyonunun, yeni Mars 2020 roverinin bilimsel keşifler yapma merakına katılmak için kızıl gezegene patlayacağı gelecek yıla kadar beklenmiyor. Ayrıca, Avrupa Uzay Ajansı tarafından başlatılan bir ExoMars gezici varken, Çin 2020’de de kendi gezici lansmanını planlıyor.

NASA mühendisleri aylarca cihazın nasıl tekrar hareket etmesini sağlamaya karar vermeye çalışıyorlardı. Bu ayın başlarında, sürtünmeyi artırmak ve sondayı tekrar hareket ettirmek için cihazı deliğin bir tarafına sabitlemek için iniş robotunun ucundaki kepçeyi kullanmakta başarılı oldular. Robotik kol taşındıktan sonra ilerleme devam etti.

Mars continues to surprise us. While digging this weekend the mole backed about halfway out of the ground. Preliminary assessment points to unexpected soil properties as the main reason. Team looking at next steps. #SaveTheMole #Teamwork pic.twitter.com/UURvU8VTwZ

— NASA InSight (@NASAInSight) October 27, 2019

25 Ekim’de, ekip cıhazı 150 vuruş darbeli iki set yapma emri verdi. Çekiç hareketi, takımın, cihaz delikten daha önce olduğu yere kıyasla yarıya kadar ittiğini umduğu ters etki yarattı.
InSight ekibi, bir ön değerlendirmenin, probun yerden geri çekilmesinin ana nedeni olarak beklenmeyen toprak özelliklerine işaret ettiğini söyledi. Probun geri çekilmesinin olası bir nedeni, toprağın köstebek önündeki deliği doldurmasıdır. Köstebek ile yaşanan aksamalara rağmen NASA, emisyonun çok iyi çalıştığını ve köstebekün görev başarısı için Seviye 1 gereksinimi olmadığını söyleniyor. Köstebek, iyi işleyen sismometreyle birlikte görevdeki iki ana araçtan biriydi.

The Japan Times’a göre, ülkenin uzay politikası komitesi Perşembe günü yaptığı açıklamada, Japonya’nın NASA’nın 2024 Ay misyonuna katılacağını açıkladı. Katılımının bir parçası olarak, Japonya, sonunda Artemis programı kapsamında astronotlar için bir üs olarak hizmet verecek olan yörünge karakolunun inşasında ‘teknik işbirliği’ sağlayacak.

Bununla birlikte, komite, Japonya’nın, aynı zamanda bilim laboratuvarları, konut alanları ve daha fazlasını içeren büyük bir uzay istasyonu olacak olan Lunar Orbital Platformu olarak da adlandırılan ‘Ağ Geçidi’nin inşaatını destekleyip desteklemeyeceğine henüz karar vermedi. Yetkililer, nihai bir karar alınmamasına rağmen, Gateway in inşaatının ne kadara mal olacağını tahmin ettiği konusunda endişeler dile getirdi.

NASA’nın özel Amerikan uzay şirketleri ile yaklaşmakta olan çalışmasının, yeni bir ay keşif dönemi başlatması beklenmektedir, ancak Ay, nihai hedef olan “Mars” için sadece bir adım taşıdır. Artemis programı, önümüzdeki yıllarda ay yüzeyine insanlı ve insansız görevler içerecektir.

Japonya, çabaya katılacağını ilan etmek için Kanada’ya katılıyor. Katılımın sonucu olarak, komite Japon astronotlarının Ay’a seyahat etme beklentileri olduğunu belirtti, ancak bu konulardaki detaylar şu ana kadar çözülemedi. Ülkenin 2024’ten daha fazla destek sunmaya karar verdiğini varsayan komite, Japonya’nın HTV-X’in kargo malzemelerini Ağ Geçidine göndermek için kullanacağını söyledi.

Bu yakalanan olay NASA tarafından Mars’ta gözlemlenen ilk çığ olayı değildi. Bu seferkinin önemi daha öncekiler kadar net bir şekilde gözlemlenmemişti.