Gezegene TOI 700 d deniyor ve Spitzer Uzay Teleskobu kullanılarak doğrulanmıştır. Araştırmacılar, gelecekteki gözlemlere yardımcı olmak için gezegenin potansiyel ortamlarını modelledi.

TOI 700 d, şimdiye kadar keşfedilen dünya çapındaki birkaç gezegenden biridir. Bu sistemler arasında TRAPPIST-1 ve Kepler Uzay Teleskobu tarafından keşfedilen diğer dünyalar bulunmaktadır. TOI 700 d’nin keşfi, TESS için önemli bir bilim bulgusudur ve Spitzer ile gezegenin büyüklüğünü ve yaşanabilir bölge durumunu doğrulayabilmek, bu ay bilim gözlemlerini sona erdirmek için ayarlanan Spitzer için bir başka galibiyettir.

TOI 700, Dorado takımyıldızında yaklaşık 100 ışıkyılı uzaklıkta küçük, havalı bir M cüce yıldızdır. Yıldız, Güneş’in kütlesinin ve büyüklüğünün yaklaşık% 40’ıdır ve yüzey sıcaklığının yaklaşık yarısına sahiptir. TESS, görevin ilk yılında gözlemlediği 13 bölümden 11’inde yıldızı ve gezegenlerini gözlemledi. Yıldız aslında daha büyük ve daha çok Güneşimiz gibi yanlış sınıflandırıldı.

Daha küçük, daha serin ve daha sönük yıldız hesaplamaları kullanıldığında, ekip en dış gezegenin Dünya’nın büyüklüğü ve yıldızın yaşanabilir bölgesinde olduğunu fark etti. En içteki gezegen TOI 700 b’dir ve neredeyse tam olarak Dünya boyutundadır ve kayalık olduğu düşünülmektedir ve her 10 günde bir yörüngeyi tamamlamaktadır. TOI 700 c ortada oturur ve Dünya’dan 2.6 kat daha büyüktür ve gaz egemen bir dünya olduğuna inanılmaktadır. En dıştaki gezegen TOI 700 d’dir ve yaşanabilir bölgedeki tek gezegendir. Dünya’dan yaklaşık % 20 daha büyük ve 37 gün yörüngede. Gezegenlerin atmosferi varsa gelecek görevlerde çalışılacaktır.

Ekip, bunun oluşum tarihine ve doğal olarak oluşan bir kuyruklu yıldız patlamasının tükenmesine dair en eksiksiz ve ayrıntılı gözlem olduğunu söylüyor. Bilim adamları Tony Farnham, kuyruklu yıldızların güneşin yörüngesinde TESS’in görüş alanından geçtiğini söylüyor. 2018 yılının sonlarında, 46P / Wirtanen takım için yüksek öncelikli bir hedefti ve TESS görüntülerinde görünümünü ne öğrenebileceklerini görmek için bir test davası olarak kullanmaya karar verdiler.

Normal kuyruklu yıldız aktivitesi, güneş ışığını yüzey çekirdeğinin yakınında buharlaştırmak suretiyle tahrik edilir ve dışarı çıkan gazlar, koma oluşturmak için kuyruklu yıldızın çekirdeğindeki tozu çeker. Kuyruklu yıldızların, kuyruklu yıldızın etkinliğini önemli ölçüde ve geçici olarak artırabilecek kendiliğinden patlamaları olduğu da bilinmektedir. Ekip, bu patlamalara neyin yol açtığını bilmediğini söylüyor, ancak yüzeyindeki koşullarla ilgili oldukları düşünülüyor.

Varsayılan tetikleyiciler arasında, bir ısı dalgacının yüksek derecede uçucu buzların cebine nüfuz ettiği termal bir olay bulunur. Patlama davranışını, özellikle erken parlatma aşamalarında yakalamak zordur, ancak görüntüler kuyruklu yıldızın daha iyi anlaşılmasına yardımcı olabilir. Kuyruklu yıldız için Dünya’ya en yakın yaklaşım 16 Aralık 2018’de geldi.

TESS’in yakaladığı patlama, 26 Eylül 2018’de başlayan yaklaşımında daha erken gerçekleşti. Aydınlanma, iki saatte bir saat boyunca parıldama ve ardından sekiz saat daha parlak olan daha kademeli ikinci aşamada gerçekleşti. Kuyrukluyıldızın en parlak aşamasından sonra normale dönmesi iki hafta daha sürdü.

TESS güney gökyüzünü 13 sektöre ayırır ve dört kamera kullanarak her birini yaklaşık bir ay görüntüler. TESS kameraları, dış gezegen arayışının bir parçası olarak her 30 dakikada bir gökyüzünü tam olarak yakalar.

İlk operasyon yılında, CCD’lerin her biri 15,347 30 dakikalık bilim görüntüsü yakaladı. Görüntüler, TESS’in geri gönderdiği 20 TB güney gökyüzü verilerinin bir parçasıdır. Bu yaklaşık 6.000 HD film akışıyla karşılaştırılabilir. TESS, dış gezegenler bulmaktan daha fazlasını yaptı. Ayrıca güneş sisteminde bir kuyruklu yıldız görüntülemiş, süpernovaların ilerlemesini izlemiş ve parlamayı süper kütleli bir kara delikle parçalanmış bir yıldızdan yakalamış. TESS, güney gökyüzünün görüntülenmesi bittiğinde, kuzey gökyüzünü görüntülemeye başladı.