Mars’taki şu anki geziciler, son zamanlarda Merak, çoğunlukla yolu belirleyen NASA’nın Jet Tahrik Laboratuvarı’na (JPL) dayanıyor. Mars 2020 gezgini için amaç, seyahat eden bilim laboratuvarını daha kendi kendine yeterli kılmaktı.

Bu, daha yüksek çözünürlüklü renkli navigasyon kameraları ile birlikte hareket ederken karşılaştığı engellere ve karşılaştığı diğer sorunlara daha hızlı yanıt vermesi gereken otomatik navigasyon yazılımını içerir. Bunlar da daha geniş bir görüş alanına sahiptir ve harita oluşturmak için bilgileri ekstra bir bilgisayara aktarabilir. Yeryüzündeki ekipler hala rotayı belirlerken, yeni gezici yardım beklemeden daha iyi tamamlayabilmelidir.

Amaç, Mars’ta günde ortalama 650 fite ulaşmak. Bu çok fazla görünmese de, gerçekte 702 fit olan Fırsat gezgini tarafından elde edilen tek bir günde sürüş için mevcut rekorlara yaklaşıyor. Buna karşılık, bu hafta yapılan JPL’deki testler çok daha az mesafe içeriyordu. On saat boyunca, Mars 2020 gezgini 3 ayak artışlarla yön verebileceğini, dönebileceğini ve sürülebileceğini gösterdi. NASA, gezginin de eğimleri idare edebileceğini göstermek için bir dizi küçük rampa kurmuştu.

Bunu yaparken, gezicideki ilk enstrümanlardan biri de aktifti. Mars’ın Yeraltı Yüzey Deneyleri için Radar Görüntüleyici (RIMFAX), kırmızı gezegenin yüzeyinin altında neler olup bittiğini analiz etmek için malzemeye bağlı olarak 30 feet’ten daha büyük derinliklerde kullanılacak. Rover’ın arkasına alçak olarak monte edilmiştir ve NASA bilim adamlarının herhangi bir buz veya su kanıtını tespit etmelerine yardımcı olacaktır.

Test sürüşü nispeten kısa sürelerde olabilir, ancak Mars 2020 gezgini Dünya’da bunu yapabilirse, Mars’ın düşük yerçekimi sorun olmamalıdır. Gerçekten de, NASA’nın JPL ekibi sonuçlardan o kadar emindir ki, bir sonraki sefer gezici kendi gücüyle hareket ettiğinde, aslında Mars’ta olduğu zaman olmalıdır. Her şey planlanırsa, lansman 2020 Temmuz veya Ağustos aylarında gerçekleşecek ve uzun bir yolculuk Şubat 2021’in ortasına inecek. Gezici üzerinde piggybacking, kırmızı gezegeni yukarıdan görmek için tasarlanmış yeni bir helikopter olacak.

Ekip, bunun oluşum tarihine ve doğal olarak oluşan bir kuyruklu yıldız patlamasının tükenmesine dair en eksiksiz ve ayrıntılı gözlem olduğunu söylüyor. Bilim adamları Tony Farnham, kuyruklu yıldızların güneşin yörüngesinde TESS’in görüş alanından geçtiğini söylüyor. 2018 yılının sonlarında, 46P / Wirtanen takım için yüksek öncelikli bir hedefti ve TESS görüntülerinde görünümünü ne öğrenebileceklerini görmek için bir test davası olarak kullanmaya karar verdiler.

Normal kuyruklu yıldız aktivitesi, güneş ışığını yüzey çekirdeğinin yakınında buharlaştırmak suretiyle tahrik edilir ve dışarı çıkan gazlar, koma oluşturmak için kuyruklu yıldızın çekirdeğindeki tozu çeker. Kuyruklu yıldızların, kuyruklu yıldızın etkinliğini önemli ölçüde ve geçici olarak artırabilecek kendiliğinden patlamaları olduğu da bilinmektedir. Ekip, bu patlamalara neyin yol açtığını bilmediğini söylüyor, ancak yüzeyindeki koşullarla ilgili oldukları düşünülüyor.

Varsayılan tetikleyiciler arasında, bir ısı dalgacının yüksek derecede uçucu buzların cebine nüfuz ettiği termal bir olay bulunur. Patlama davranışını, özellikle erken parlatma aşamalarında yakalamak zordur, ancak görüntüler kuyruklu yıldızın daha iyi anlaşılmasına yardımcı olabilir. Kuyruklu yıldız için Dünya’ya en yakın yaklaşım 16 Aralık 2018’de geldi.

TESS’in yakaladığı patlama, 26 Eylül 2018’de başlayan yaklaşımında daha erken gerçekleşti. Aydınlanma, iki saatte bir saat boyunca parıldama ve ardından sekiz saat daha parlak olan daha kademeli ikinci aşamada gerçekleşti. Kuyrukluyıldızın en parlak aşamasından sonra normale dönmesi iki hafta daha sürdü.

Starliner, 21 Kasım’da Kennedy Uzay Merkezi’ndeki Boeing Ticari Ekip ve Kargo İşleme Tesisi’nden çıktı. Araç, tesisten çıkarak Cape Canaveral Hava Kuvvetleri İstasyonundaki 41 Uzay Fırlatma Kompleksi’ne (41) taşındı.

Uzay aracı fırlatma rampasına alındıktan sonra, Dikey Entegrasyon Tesisinde kaldırıldı ve ISS’ye uçuş testi için United Launch Alliance Atlas V roketinin üstüne sabitlendi. Fırlatma için kullanılacak olan Atlas V roketinde bir yükseltme kademesi, çift motorlu Centaur üst kademesi ve bir çift sağlam roket güçlendiricisi bulunur.

İlk uçuş esnasında serbest bırakılacak ve bu fırlatma 17 Aralık’ta hedeflendi. Fırlatma, takıma Atlas V roketinin, Starliner uzay aracının ve yer sistemlerinin uçtan uca performansı hakkında değerli veriler verecek. Ayrıca yörünge içi, yanaşma ve iniş işlemleri hakkında veri sağlayacaktır.

Toplanan veriler, sonunda ISS’ye gelen ve astronotları taşımak için gerekli olan NASA sertifikasyon sürecinin bir parçası olarak kullanılacaktır. Ticari mürettebat kapsülleri kullanıma hazır olduğunda, 2011’den beri ilk kez ABD’nin astronotlarını yörüngeye koyma kabiliyetine sahip olduğunu işaret edecektir. ABD uzay mekiği filosundan emekli olduğunda bu yeteneğini kaybetti. NASA astronotu Mike Fincke, insanları düzenli olarak başlattığımızda dört gözle beklediğini söylüyor.

Full duration static fire test of Crew Dragon’s launch escape system complete – SpaceX and NASA teams are now reviewing test data and working toward an in-flight demonstration of Crew Dragon’s launch escape capabilities pic.twitter.com/CMHvMRBQcW

— SpaceX (@SpaceX) November 13, 2019

İlk Draco yanmasından sonra, SpaceX ekibi yaklaşık dokuz saniye süren tam zamanlı bir ateşlemeyi tamamladı. Daha uzun süreli ateşleme, Crew Dragon’ın sekiz SuperDraco motorunu kullandı. SuperDraco motorları, kalkıştan sonraki acil durumlarda Dragon’u F9 fırlatma aracından uzağa doğru hızlandırmaya yöneliktir. NASA, Süper Dracos’un kapanmasından hemen sonra, iki Dracos iticisinin patladığını ve sekiz SuperDraco kapağının tümünün, uçuş sırasında uçan uzay aracını bir paraşüt yerleştirme tutumuna yönlendirmek ve tekrar girmeden önce kanatları kapatmak için gereken sırayı taklit etmek için kapandığını söylüyor.

NASA, SuperDraco’nun başlatılmasından flep kapanmasına kadar olan dizinin yaklaşık 70 saniye sürdüğünü söylüyor. Aynı test Nisan ayında bir anormallik patlaması ve araç kaybına neden olduğu zaman da yapıldı. Bu sorunun nedeni NASA ve SpaceX’ten bir ekip tarafından bulundu. Etkinliğin tekrar etmesini önlemek için sistem yeniden tasarlandı. NASA, mevcut testten verileri incelemeyi, donanım incelemeleri yapmayı ve ardından Uçuş İçi Durdurma Testi için bir hedef başlatma tarihi belirlemeyi planlıyor.

Pad Abort Testi, NASA’ya göre New Mexico’daki White Sands Füze Serisinde yapılacak. Testin, üç saatlik bir test penceresiyle 09:00 ET’de başlaması planlanmaktadır. NASA ve Boeing, olayın 8:50 ET ET / 5:30 AM PT’de başlamasıyla olayı yaşamayı planlıyor. Halk, etkinliği NASA TV’de izleyebilir olacak. Bu testin anahtarı, Starliner uzay aracı sistemleri sağlıyor. Birkaç farklı irtifa iticisini ve yörüngesel manevra roketlerini kontrol edeceği gibi dört farklı durdurma motoru da ateşlenecektir.

Testin bir parçası olarak, Starliner uzay aracı nihayetinde iniş hava yastıkları ve paraşütleri kullanarak White Sands Missile Range’e geri dönecek. Kurtarıldıktan ve Launch Complex 32’ye geri alındıktan sonra, uzmanlar gemiyi değerlendirecek ve analiz edecektir.

Starhopper flight test drone footage pic.twitter.com/ilvALgrpCo

— SpaceX (@SpaceX) August 28, 2019

Tek bir motora sahip ve prototip olduğu için aslından daha kısa yapılmış olan Starhopper, ABD’nin Teksas eyaletinin lansman arazisinde testini gerçekleştirdi ve test başarılı bir şekilde sonuçlandı.

SpaceX mühendisi Kate Tice, “Starship, müşterilerimize düşük maliyetli ve güvenilir lansman hizmetleri sunmak ve gezegenler arası bir uçuş sistemi olarak hizmet etmek için tasarlanmış, yeniden kullanılabilir bir sistemdir.” dedi.