Bilim adamları, uzay ve yer temelli teleskoplar tarafından toplanan 19 dış gezegenlerin atmosferindeki verileri incelediler. Dünyalar sıcaklık olarak yaklaşık 70 derece F ila 3.630 derece F arasında değişir. Gezegenlerin büyüklüğü, Dünya’nın kütlesinin on katından fazla olan mini-Neptünlerden Dünya kütlesinin 600 katından fazla olan Süper Jüpiterlere kadar değişiyordu.

Ekip, su buharının 19 dünyanın 14’ünde tespit edilen yabancı dünyalarda yaygın olduğunu buldu. Bilim adamları, güneş sistemimize göre dış gezegenlerde su buharını tespit etmenin daha kolay olduğunu belirtiyor. Dev dışındaki güneş dışı gezegenlerde en çok tespit edilen kimyasallar, güneş sistemimizdeki gezegenler hakkında bilinenler göz önüne alındığında, beklentilerle tutarlı miktarlarda sodyum ve potasyumdu.

Bununla birlikte, bilim adamları su buharı seviyelerini tahmin edilenden önemli ölçüde daha düşük buldular. Dış gezegenlerdeki su için tahminler, güneş sistemimizdeki su gazı devlerinin ne kadar içerebileceğine dayanmaktadır. Su beklentileri, gaz gezegenlerinin atmosferindeki hidrojene göre karbon miktarına dayanıyordu.

Bulgular, dev gezegenler oluştuğunda, daha önce düşünülenden daha az buzun düşebileceğini gösteriyor. Ekip, gaz devlerinin yeni doğan yıldızın etrafındaki bir protoplantary diskte malzeme biriktirmesiyle oluşması durumunda, nerede oluştuklarına ve gezegenlerin protoplantary diskte nasıl hareket ettiklerine bağlı olarak su gibi çok farklı kimyasallar toplayabileceğini söylüyor. Ekip konuyu araştırmaya devam etmeyi planlıyor.

Polar Exploration Rover’ı Araştıran Uçucular (VIPER), bir golf arabasının etrafında olduğu şeklinde tanımlanmaktadır. Makine, toprak örneklerini toplamak için kullanılacak uzun bir matkap da dahil olmak üzere bilimsel görevleri yerine getirmek için dört aletle donatılacak.
Her şeyin planlandığı gibi gittiğini varsayarak gezici, 2022 yılının Aralık ayında Ay’a teslim edilecek ve ay yüzeyinde su kaynak haritalarının oluşturulmasına yardımcı olacak yaklaşık 100 günlük veri toplanmasına başlanacak. On yıl önce göksel cisim üzerinde doğrulanan bu su buzu, Ay’da bir insan varlığının kurulmasında kilit bir unsur olacaktır. NASA’nın gelecekteki görevlerini şekillendirmek için bir cevaba ihtiyacı olan büyük bir sorusu var: Ay, insanları yüzeyinde tutacak kadar su buzu tutuyor mu? Ay’ın sürekli gölgelenmiş bölgeleri, kısmen yüzeye çarpan meteorlar ve kuyruklu yıldızlardan kaynaklanan su buzuna ev sahipliği yapmaktadır.

Bununla birlikte, Ay’ın bu kısmında buzun erimesine neden olacak hiçbir güneş ışığı yoktur, bu da su buzu rezervuarları olarak bilinir. Bu rezervuarların boyutu bilinmemektedir.

Gezici bilim insanlarına, suyun Ay’ın neresinde bulunduğunu ve ne kadarının bulunduğunu, gelecek hasat misyonları için gerekli detayları bulmaları konusunda yardımcı olacak. VIPER, su buzu ve en büyük rezervuarların nerede bulunabileceğini bulmak için gelecekteki misyonların ne kadar derin kazmaya ihtiyaç duyacağına ışık tutacaktır.

Venüs 2-3 milyar yıl boyunca yüzeyinde sıvı su bulunan ılıman bir gezegendi. Yaklaşık 700 milyon yıl önce bir çeşit dramatik dönüşüm olayları sonucunca Venüs’de dengeler değişmeye  başladı. Bu büyük dönüşüm gezegenin % 80’ini değiştirdi. Venüs’te milyarlarca yıl önce muhtemel su vardı. Çalışma, dört yıl önceki NASA Pioneer Venus misyonundan elde edilen verilere göre, Venüs’ün geçmişinde sığ bir okyanusun suya sahip olduğuna dair ipuçları buldu.

Venüs bir zamanlar istikrarlı bir iklime sahip olmuş olabilir. Venüs, yaklaşık üç milyar yıl boyunca maksimum 50 santigrat derece ve minimum 20 santigrat derece arasında sabit sıcaklıklarını koruyabildi.

Ekip ise bu bilinen verilere göre Venüs’te ılıman bir iklim olduğunu söylüyor. Bu ılıman iklim ise yaklaşık 700 ila 750 milyon yıl önce Venüs’de hakim olduğu biliniyor. Ekip, dünya benzeri bir iklimin yeniden canlanmasına neden olan olayın, Dünya benzeri bir iklimden bugünkü Venüs’teki seraya değişmeden sorumlu olabileceğine inanıyor.