Bilim adamları keşfin ardından şu anki gezegen oluşumu anlayışını yeniden düşünmek zorundalar. Mevcut teoriler, zaman geçtikçe, bir diskteki gazın ya gezegenlere dahil edildiğini ya da merkezi yıldızdan gelen radyasyon basıncıyla üflendiğini söylüyor. Sonunda, yıldız gezegenler ve tozlu bir enkaz diski ile çevrili.

Tozlu disk gezegen oluşumunun neredeyse bittiğini gösterir. Bilim adamları bazı enkaz disklerinin hala bir miktar gaz içerdiğini söylüyor. Bu gaz yeterince uzun kalırsa, enkaz diskleri ve gezegensel tohumlar Jüpiter gibi gaz devlerini geliştirmek için yeterli zamana ve malzemeye sahip olabilir.

49 Ceti civarında ekip atomik karbon gazını keşfetti. Diğer radyo teleskoplarıyla gözlem yaptıktan sonra, ekip ALMA’yı kullandı ve yıldızın etrafındaki diskin daha önce tahmin edilenden yaklaşık on kat daha fazla gaza sahip olduğunu buldu. Ekip, yıldızın, herhangi bir astronomik nesnede karbon türünün ilk tespiti olan 13C adlı nadir bir karbon formuna sahip olduğunu öğrendi.

Gazın kökeni bir gizemdir, ancak iki önde gelen olasılık vardır. Birincisi, gazın, gezegen oluşumunun son aşamasında dağılma sürecinden kurtulan bir kalıntıdır. Diğer olasılık, gazın kuyrukluyıldızlar gibi küçük cisimlerin çarpışmasıyla salınmasıdır. Bununla birlikte, yıldızın etrafındaki gaz miktarı, mevcut teorilere uymak için çok fazladır.

ESA Gaia uydusu tarafından yapılan diğer gözlemler, yıldızın galaksideki yıldızların çoğundan on kat daha hızlı hareket ettiğini ve Samanyolu’ndan çıkacağını gösterdi. Bilim insanlarına göre, yıldız saatte yaklaşık 3,7 milyon mil hızla ilerliyor. Bilim adamı Douglas Boubert, yıldızın hızının o kadar yüksek olduğunu söylüyor; kaçınılmaz olarak galaksiden ayrılacak ve bir daha geri dönmeyecek. Bu türün ilk yıldızı sadece yirmi yıl önce keşfedildi ve şimdiye kadar sadece birkaç örnek biliniyor. Yıldızlar “yüksek hızlı yıldızlar” olarak bilinir ve galaksiden kaçabilmelerinin tek yolu, süper kütleli kara delikler gibi inanılmaz derecede büyük nesneler tarafından aşırı yüksek hızlara hızlandırılmasıdır.

Yaklaşık 30 yıl önce öne sürülen bir hipotez, bir ikili yıldız çok yaklaşırsa, süper kütleli bir kara deliğin galaksiden bir yıldız çıkarabildiğini gösteriyor. Bu durumda, karadelik bir yıldızı yer ve diğerini yüksek hızda dışarı atardı; bu süreç Tepeler Mekanizması olarak bilinir. Bu yeni yıldız keşfi, çok hızlı bir yıldız ve Galaktik Merkez arasında net bir ilişki olduğu ilk defa kanıtıdır. Bilim adamları, yıldızın yaklaşık beş milyon yıl önce saniyede binlerce kilometre hızla fırlatıldığına inanıyorlar. Çıkarıma göre, insan ataları ilk önce dik yürümeye başladığında bu olay gerçekleşmişti.